សប្បាយណាស់រឺឃើញខ្ញុំរងទុក្ខ
ខែ កុម្ភៈ 10, 2008 — khmerpoemboy31 ចំលើយ ទៅ “សប្បាយណាស់រឺឃើញខ្ញុំរងទុក្ខ”
បញ្ចេញ មួយចំលើយតប
-
វាចារណ៍ថ្មីៗ
cambomaths អំពីខ្ញុំ សុភក្តិ ចំរៀង reaseyhsaophol borng korng lay thearith Love hurt me. ចំរើន borng korng
 | cambomaths អំពីខ្ញុំ |
 | សុភក្តិ ចំរៀង |
 | reaseyhsaophol borng korng |
 | lay thearith Love hurt me. |
 | ចំរើន borng korng |
ខែ កុម្ភៈ 10, 2008 ម៉ោង 9:25 ព្រឹក
ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់ដែលបានអានកំណាព្យរបស់先輩ម្តងទៀត។ សូមស្វគមន៍ការត្រលប់មកវិញ។
ក្នុងន័យស្ថាបនា ខ្ញុំសូមមានយោបល់បន្តិចបន្តួច។ ខ្ញុំយល់ឃើញថាក្នុងកំណាព្យនេះប្រហែលជាមានកំហុសអក្ខរាវិរុទ្ឋខ្លះៗដូចជា
ស្រម័យ–» ស្រមៃ
រស់ជាតិ–» រសជាតិ
ទុក្ខុ–» ទុក្ខ
ご検討お願いしま～す
ខែ កុម្ភៈ 10, 2008 ម៉ោង 2:08 ល្ងាច
អរគុណស្រុន។ ខ្ញុំច្រឡំទាន់ស្រម័យនិងនឹកស្រមៃ ទុក្ខ–>ទុក្ខុប្រហែល
សរសេរលឿនពេកច្រឡំដៃចុចលើឃីអត់ដឹងខ្លួន
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 2:51 ព្រឹក
កំសត់ម៉្លេះ? រីករាយដែលបានអាន!
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 3:17 ព្រឹក
គិតទៅដូចជាបាត់ណារដ្ធយូរមិនដែលមកលេង។សូមស្វាគមន៍ជាថ្មីម្តងទៀត
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 3:54 ព្រឹក
ខ្ញុំរវល់ណាស់មិនសូវមានពេលមកលេងទេ! ណាមួយផ្លូវក៏ឆ្ងាយយូរៗមកលេងម្ដង រឮកពេក… យាយចឹងកាលចូលឆ្នាំចិនអត់ទៅលេងផ្ទះខ្ញុំសោះ កុំអីមានអាំងប៉ាវឲ្យ
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 4:05 ព្រឹក
មានពេលទៅឯណា ណារដ្ឋអើយ ធ្វើ presentation ហើយលោកគ្រូអោយសរសេរអត្ថបទរាប់សិបទំព័រទៀង។ ស្តាយដែរអត់បាន
អាំងប៉ាវសោះឆ្នាំនេះ។ចាំឆ្នាំក្រោយចុះ
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 9:04 ព្រឹក
បងភ្លេចទាំងប្អូនទៀតណ! មិនសុខចិត្តទេ!!! មកដល់ហើយ សូម្បីតែកៅអីក៏បងមិនហៅអង្គុយផង!!!
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 10:04 ព្រឹក
កញ្ចុមឆែប ប្អូនមកលេង។ ចាំតិចប្អូន ចាំបងកាច់ស្លឹកសង្កែអោយទ្រាប់អង្គុយ
កំអោយប្រលាក់ដីខ្សាច់ កៅអីមិត្តភ័ក្តខ្ចីយកទៅប្រើតាំងពីចូលឆ្នាំចិន ឥឡូវមិន
ទាន់ឃើញយកមកសងទេ
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 12:12 ល្ងាច
អ្នកណាជាអ្នកសប្បាយ? ខ្ញុំកើតទុក្ខមិនស្ទើរទេ បើឃើញគេយំចឹង។ កវី នៅតែកវី មិនចោលទេអារឿងកម្សត់ហ្នឹង។
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 12:41 ល្ងាច
អូ! លោកបឿនចេះរូមទុក្ខនឹងគេដែរតើ!!!:)
ខែ កុម្ភៈ 11, 2008 ម៉ោង 3:53 ល្ងាច
ចុះមានស្អីមិនចេះ គ្រាន់តែកើតទុក្ខហ្នឹង មិនសូវចេះតែសប្បាយទេតើ! កិកិកិ
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 4:03 ព្រឹក
ពិបាកជឿណាស់ដែលលោកបឿនមិនសូវចេះសប្យាយនោះ។ លឺគេថាអោយតែសៅរ៍រឺអាទិត្យមិនទាន់ចូលដល់ស្រួលបួលផង ជិះម៉ូតូឆាបលិច
ឆាបកើត
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 7:38 ព្រឹក
ឆាប់អី? ម៉ូតូចោរលួចបាត់ហើយ!
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 8:34 ព្រឹក
ក្រណាស់បងខ្ញុំ, ណ្ហើយ! ស្លឹកសង្កែក៏អង្គុយដែរ! ម្ចាស់ផ្ទះមានចិត្តជួយកាច់ឱ្យទៅហើយ!!! សុខសប្បាយទេបង? បែកបងយូរហើយ, នឹកណាស់! រៀនសូត្រយ៉ាងម៉េចហើយ?
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 10:25 ព្រឹក
បឿន : អុញណកឃើញទេ ដល់ម៉ូតូចោរលួចបាត់ចឹងទៅ
លោណាចេះរួមទុក្ខនឹងគេ។ អញ្ចឹងបានមិនសូវចេះសប្បាយ។កិកិកិ
រចនា(រ៉ែនណា): កំររកបានអ្នកចិត្តបានដូចប្អូនណាស់ ដែលអត់ប្រកែប្រកាន់
)
(បើមែនទែនដឹងអង្គុយមែនអត់ បែបង៉ហើយរួចរត់ទៅវិញបាត់ក៏មិនដឹង
ធ្វើម្តេចកសិករ ក្រច្រើនតំណ ក្រតរហូត
ប្រឹងទាំងធ្វើការ ប្រឹងទាំងរៀនសូត្រ ក្រែងក្ររបូត ជ្រុះពីប្រាណ។
បងសុខសប្បាយទេ គ្រាន់តែកំសត់តិច ដូចលោកបឿនថាចឹង។ បងក៏មានសេចក្តី
រលឹងរ៉ែនណាដែរ ព្រោះខានប្រាស្រ័យទាក់ទងយូរ។ការរៀនសួត្រគ្នានបង្ហា
គ្រួមិនហ៊ានដេញពីសាលាទេ។។ ចំណែកប្អូនមេចដែរ??ការរៀនសួត្រក៏ដូច
ជាការប្រលង?
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:11 ព្រឹក
ចុម! ពេលបានអានអត្ថបទរបស់លោកធ្វើអោយខ្ញុំនឹកឃើញ រឿងអតិតកាល។
គិតទៅ កន្លែងនេះធ្វើអោយខ្ញុំសប្បាយផងកំសត់ផងតើ!
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:11 ព្រឹក
រឿងបាត់ម៉ូតូវាធម្មតាទេ អាចនៅសប្បាយបាន តែកាលហ្នុងទៅដល់ផ្ទះ ឆ្កែពាំទ្រនាប់ជើងបាត់ម្ខាងទៀត ក្ដៅឆេវហ្មង តែប្រហែលជាព្រំលិខិតកម្រិតវាសនាហើយ ទើបមិនសប្បាយចិត្តនឹងវាសនា។
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:12 ព្រឹក
ព្រហ្មលិខិត សរសេរខុសទៀត!!
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:21 ព្រឹក
នេះមកពីបឿនឯងមិនព្រមទិញស្រោមជើងអោយវា។ អត់យល់ចិត្តគ្នា ចង់សង្ហា
ដែរ
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:24 ព្រឹក
អូភ្លេច!!សូស្តី koom
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 11:34 ព្រឹក
អត់ទេ! ស្រោមជើងពាក់រហូត មិនចង់ហ៊ានដោះផង។ ធម្មតាពីរបីថ្ងៃបានដោះចេញម្ដង ម៉េចមកទាស់អីពីស្រោមជើងហ្នឹង?
ខែ កុម្ភៈ 12, 2008 ម៉ោង 4:59 ល្ងាច
ពិតជាកំណាព្យល្អមែន!!!! សូមសរសើរអ្នកក្លាហាន និយាយចឹងតើល្បងមានបំណងចងប្រឡងធ្វើមន្ត្រីនៅរាជធានីទេ?????? ឮថាការប្រឡងធ្វើមន្ត្រីលើកនេះ ពិបាកជាងឆ្នាំមុន ព្រោះមានអ្នកសូកលុយច្រើន ប៉ុន្តែបើមានចំណេះវិជ្ជាប៉ុនល្បង ខ្ញុំធានាថា នឹងប្រឡងជាប់ធ្វើជាមន្ត្រីថ្នាក់ទីមួយមិនខានឡើយ…
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 3:40 ព្រឹក
wow! A very nive poem!
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 4:19 ព្រឹក
រឿងរៀនហ្អេះ? ដូចបងឃើញស្រាប់ហើយ! យ៉ាប់ណាស់!!!
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 4:20 ព្រឹក
បឿន : ត្រឹមតែពីរបីថ្ងៃដូចមិនថ្នាក់ឆ្កែពាំ? សង្ស័យបឿនឯងនឹងលួចបង្ហៀអី
ដាក់ម្តងម្កាលហើយមើលទៅ។ ទើបវាធំក្លិនចំណីវា ហាហា
evannak: អរគុណៗលោកប្អូន
រឿនមន្ត្រីអីគេហ្នឹងមិនសូវស៊ីសែរជាមួយខ្ញុំ
ទេ ព្រោះខ្ញុំចូលចិត្តសេរីភាព មិនចូលចិត្តធ្វីតាមបង្គាប់គេ គេអោយពុករលួយ
ពុករលួយ គេអោយសំលាប់ សំលាប់ សូម្បីគេអោយទៅងាប់ក៏ទៅដែរនោះទេ។
បើលោកប្អូនក្លាហានមានបំណងចង់ទៅប្រលង ចាំខ្ញុំជូនដំណើរដល់ទ្វារាជធានីចុះ
kaingsv : thanks, and welcome
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 4:24 ព្រឹក
រចនា អង្គុយលើភ្លៅអីទើបតែមកពីស្ទុងស្រូវប្រាំងផង វវប្រលាក់ខោប្រើអោយបោកទៀត
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 4:44 ព្រឹក
ងាប់ហើយបងអើយ! ទៅប្រកាន់ស្អីអារឿងប៉ុណ្ណឹងនោះ??? បើប្រឡាក់ក៏មិនហ៊ានប្រើបងដែរ,
ខែ កុម្ភៈ 13, 2008 ម៉ោង 4:56 ព្រឹក
អញ្ចឹងប្អូនឯងហេងហើយ បើអោយបងបោកអោយ ជ្រុំៗនឹងជើងរូច ជ្រលក់លើកៗ
ហាលថ្ងៃរូចខ្លូន។
ខែ កុម្ភៈ 16, 2008 ម៉ោង 7:25 ព្រឹក
ខែ កុម្ភៈ 16, 2008 ម៉ោង 12:20 ល្ងាច
ឯណា! ម្ចាស់ផ្ទះអឺយ… ខ្ញុំមានត្រីងៀតមកផ្ញើ… ខានមកយូរហើយ ម៉ោអញ្ជើញខ្ញុំចូលអង្គុយសិនទៅ សឹមនិយាយគ្នា.. .
ខែ កុម្ភៈ 16, 2008 ម៉ោង 1:24 ល្ងាច
អញ្ជើញចូលណារដ្ឋ។ចំពេលខ្ឡុំទើមតែមកពីធ្ចើការក្រៅម៉ោងផង ឃ្លានបាយណាស់ មក៍ដាក់ត្រីងាតមកអាំងញាំបាយកកជាមួយគ្នាសិន