អាលែងតែជាប់រវល់នឹងការស្រាវជ្រាវ(researching)
រកតែពេលសរសេរកំណាព្យមិនបានសោះ។ ថ្ងៃនេះចំគ្រូអត់នៅក្នុងបន្ទប់
ខ្ជិលពេកក៏លួចសរសេរកំណាព្យមួយទៅគ្រាន់កែអផ្សុក។
ត្រួយស្នេហ៍
ល្ងាចមួយខ្យល់បក់យ៉ាងខ្លាំងណាស់ ពពកខ្មៅក្រាស់ពេញមេឃា
ភ្លៀងធ្លាក់រាវៗកាយរងារ បានគុណពុំងាយកអាសារ។
ក្រោមឆ័ត្រកាត់ភ្លៀងជាមួយគ្នា ស្រក់លើពសុធាលាស់ត្រួយស្នេហ៍
ដាក់ជីស្រោចទឹកថ្នាក់ថ្នមថែ ចាំច្រើនឆ្នាំខែចាំផ្លែផ្កា។
ចាំអើយៗចាំច្រើនរដូវ ចាំយូរៗទៅសែនឯកា
ត្រួយលាស់សែនយឺតចិត្តខ្លោចផ្សា តែទោះយ៉ាងណានៅតែចាំ។
2007/10/07
