កំណាព្យស្នេហ៍

​​​​​    

        ធម្មជាតិព្រៃភ្នំ

ពេលព្រឹកព្រលឹម             សែនស្រស់ញញឹម         អរុណរស្មី

សន្សើមផ្លេកៗ                 រុក្ខជាតិខៀវខ្ចី                  បុប្ផាឈើព្រៃ

                                          ក្លិនក្រអូបសាយ។

ទឹកហូរតិចៗ                    លាន់លឺរិចៗ                     លាយសូរព្រះពាយ

តាមជ្រោះដងភ្នំ               គួរសុខសប្បាយ                ទេសភាពទាំងឡាយ

                                          លួងចិត្តភក្តី។

ខ្ញុំស្រលាញ់គេ                 ស្រលាញ់កើនទ្វេ            ទ្វេមួយជាបី

មិនដឹងចិត្តគេ                  គិតខ្ញុំដែរអី                       សូមអ្នកស្រដី

                                          ជួយប្រាប់ខ្ញុំផង។

សាកដងចិត្តស្នេហ៍         ដកមិនរួចទេ                    អំពល់កន្លង

រឹតតែខំដក                       ចិត្តរឹតគេងផ្សង               មិនគួរចំណង

                                          ចងចិត្តដល់ម្លឹង។

អស់លោកអ្នកតា            ដែលនៅរក្សា                  ជ្រោងជ្រោះភ្នំហ្នឹង

ខ្ញុំសូមថ្វាត់ថ្វាយ              ជូនជាដំណឹង                   មេត្តាជួយដឹង

                                          ជួយលឺខ្ញុំផង។

ទោះសែនវេទ្នា                 សូមអោយជួបគ្នា            អោយដូចបំណង

សូមជួបជាតិនេះ             កំបីកន្លង                          ជួបជាគូគ្រង

                                          លុះអវសាន្តអើយ។

​​​​                                                                      Khmerpoemboy

2007/08/25

 

Mountain become termite mound

khmerpoemboy

​​​​​   

     ខ្ញុំប្រុសសំបូរស្នេហ៍

ថាមិនអួតទេ                    ខ្ញុំប្រុសខុសគេ                  សែនសម្បូរស្នេហ៍

គ្រាន់តែពេញវ័យ           មិនបានយូរខែ                 ក៏ស្រាប់ដុះស្នេហ៍

                                          ជាប់នៅនឹងខ្លួន។

ស្រីគ្រាន់ឃើញខ្ញុំ             ខ្លះខំមកសូម                     ជាគូនឹមនួន

ព្រោះខ្ញុំមាំទាំ                     បុរសសមសួន                 ស្រីខ្លះរត់ពួន

                                          ព្រោះចាញ់ខ្ញុំល្អ។

ញាក់ភ្នែកបន្តិច             ស្រីវេចបង្វេច                  ដេញតាមកំដរ

វេចពងទាស្អុយ                ខ្លះវេចដំថ្ម                         ខ្ញុំស្រែកស្អកក

                                          សូមអោយគេជួយ។

​​​​                                                                      Khmerpoemboy

2007/08/09

ស្នេហ៍កុំប្រកាន់

  

ស្នេហ៍កុំប្រកាន់

អូនអើយបើមិនស្ម័គ្របងទេ                  តែចិត្តបងស្នេហ៍ស្រីកុំប្រកាន់

ធ្វើម្តេចបានជាជ្រុលចិត្តស្រលាញ់         សូមកុំប្រកាន់បេះដូងល្ងង់ខ្លៅ។

ដោយពាក្យស្រលាញ់សូមកុំប្រងើយ     ទុក្ខបងគ្មានស្បើយទេណាពាលពៅ

បានជាជ្រុលហួសប្រាប់ដល់ឆោមឆ្លៅ    ទោះខុសរឺត្រូវសូមអូនមេត្តា។

រាប់រករកគ្នាណាកែវវលក្ខណ៍              ត្រឹមតែមិត្តភ័ត្រក៏សុខចិន្តា

ស្តាយអើយបើកុំពោលពាក្យស្នេហា     គ្នានទេប្រេះឆាអញ្ចឹងសោះ។

ស៊ូទ្រាំដកចិត្តដកទាំងទឹកភ្នែក               ថ្ងៃនេះថ្ងៃស្អែកនៅតែអាឡោះ

រូបអូនឈ្មោះអូនបងចាំទាំងអស់           ព្រោះស្តាយសំរស់ដែលល្អគ្មានផ្ទឹម។

ស្តាយចិត្តភក្តីស្តាយថ្ងៃជួបគ្នា               ស្តាយដួងនេត្រាដែលធ្លាប់សំឡឹង

ស្តាយសម្ផស់ស្រីស្តាយក្តីសង្ឃឹម           ស្តាយស្នាមញញឹមនាពេលថ្មីៗ។

ស្នេហ៍អូនឈ្មោះអូននៅតែអាឡោះ     ទោះស្នេហ៍ស្ម័គ្រស្មោះប្រែជាគ្នានន័យ

ទោះជាក្តីស្នេហ៍ប្រែអស់និស្ស័យ           នៅផ្សងជូបស្រីពេលក្រោយជាតិក្រោយ។

2004/08

My vacation!

 

រង់ចាំថ្ងៃឈប់សំរាក

មើលសាលាគេគេបានវ៉ាកង              សិស្សប្អូនសិស្សបងមិត្តទាំងឡាយ

ដើរលេងកំសាន្តឥតខ្វល់ខ្វាយ            កាំជ្រូចឯនាយចូលទស្សនា។

ឯសាលាខ្ញុំថ្ងៃនេះហើយ                     ឱម្ចាស់លោកអើយធ្វើរឹកជា

តាំងខ្លួនថាឯងខំឧស្សាហ៍                   រៀនមួយសប្តាហ៍ទៀតទើបឈប់។

​​​​                                                                      Khmerpoemboy

Aug 07th, 2007

My Habit

 

​​​​​        ថ្ងៃស្អែកប្រលង

ថ្ងៃស្អែកប្រលង                មិនថ្ងៃនេះផង                  ខ្វល់ខ្វាយធ្វើអ្វី

ចាំដល់ថ្ងៃស្អែក               សូមខំឃ្មាតខ្មី                   ប្រឹងអោយអស់ដៃ

                                          វារួចទៅហើយ។

ពូកែអស្ចារ្យ                     គ្រូចែកវិញ្ញាសារ             ពុទ្ធោព្រះអើយ

ធ្វើចេញទាំងអស់            តែខុសចំលើយ                សូមប្រាប់អោយហើយ

                                          នេះទំលាប់ខ្ញុំ។

​​​​                                                                      Khmerpoemboy

2007/08/02

 

Poem 4 U(2)

 

រង់ចាំវាសនា(ផ្កាមួយវគ្គ២)

វាសនាខ្ញុំអើយ                 តើថ្ងៃណាឡើយ              នៅក្បែរផ្កាមួយ

ដាក់ជីស្រោចទឹក             មិនអោយទុក្ខព្រួយ         ថ្នាក់ថ្នមផ្កាមួយ

មិនអោយអន់អាក់។

វាសនាខ្ញុំអើយ                 តើធ្វើម្តេចឡើយ              បានជួបវល័ក្ខ

សារសងពាក្យពេជ្យ        មានលើកមានដាក់        ពាក្យផ្អែមត្រជាក់

                                          ដូចទឹកអម្រិត។

វាសនាខ្ញុំអើយ                 ដល់ថ្ងៃនេះហើយ            ផ្កាមិនយល់ចិត្ត

អោយខ្ញុំនៅក្បែរ             គ្រាន់តែនែបនិត្យ           ប្រលែងផ្តេកផ្តិត

                                          ជិតដិតស្នេហា។

វាសនាខ្ញុំអើយ                 ថ្ងៃណាត់ដល់ហើយ       ថាបានជូបគ្នា

តែព្យុះបោកបក់              បងឆ្ងាយពុំងារ                 សង្ឃឹមវាសនា

                                         ថ្ងៃណាបានយល់។

​​​​                                                                      Khmerpoemboy

2007/08/02

ស៊ិនស៊ីសាម៉ុត: បុប្ផាតែមួយ